SM15

[dodane 13.12.2007, g. 21:49 przez –– mike_1994, ostatnio modyfikowane: 13.05.2008, g. 21:49 przez –– hubertdz]
strona główna »
lista alfabetyczna »
drukuj »
wyszukiwanie »
« SM04SM25 »

Więcej informacji...
producent: Fablok i Ljudinowo
lata budowy: 1963-1966
układ osi: Bo’Bo’
długość (ze zderzakami): 12,6 m
średnica kół: 1040 mm
masa służbowa: 70 000 kg
typ silnika: M753B
moc znamionowa: 550 kW
rodzaj przekładni: hydrauliczno mechaniczna lub hydrauliczna
sterowanie: indywidualne
prędkosć max.: 60 km/h
porównaj z... »
SM15-17 jako eksponat Muzeum Kolejnictwa w Warszawie
SM15-17 jako eksponat Muzeum Kolejnictwa w Warszawie
1024x808; 128.8 KB
SM15 jest jednoczłonową, spalinową lokomotywą manewrową produkowaną w ZSRR oraz w późniejszych czasach w zakładach Fablok. Została ona stworzona na podstawie radzieckiej lokomotywy ТГМ3.

Powstanie

W latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku w niejakim Ljudinowie w ZSRR rozpoczęto budowę lokomotyw spalinowych wzorowanych na ТГМ3. Były one produkowane głównie z myślą o polskich odbiorcach. Na polskie szlaki kolejowe trafiła ona z oznaczeniem SM15. Cechą charakterystyczna tych lokomotyw była niebagatelnie duża moc.

Konstrukcja

Lokomotywa SM15 większości maszynistów kojarzyła się z dużą mocą. Posiadała ona szybkoobrotowy silnik radzieckiej produkcji o mocy 550 kW z przekładnią hydromechaniczną, choć niektóre modele posiadały polskie silniki V12CD19. Wraz z dalszą produkcja nie mogło zabraknąć unowocześnień w budowie tych lokomotyw. Zastosowano w nich hydrauliczna przekładnię Ls750Hu. Niestety lokomotywy miały również swoje wady. Serię zakończono ze względu na wprowadzenie SM42 oraz wielu awariach SM15.

Eksploatacja

W Związku Radzieckim dla Polski wyprodukowano dwa pierwsze egzemplarze SM15. Były to SM15-001 i SM15-002. Pozostałe 25 wyprodukowanych lokomotyw są dziełem polskiego Fabloka. Wszystkie lokomotywy stacjonowały w „szopie” w Krakowie Płaszowie. Wszystkie lokomotywy wyprodukowano do 1966 roku. Dzielnie służyły przy wielu manewrach, lecz gdy zaczęto dostawy rewolucyjnych lokomotyw SM42, SM15 odeszły w cień. Zaczęto je powoli wycofywać z ruchu na początku lat siedemdziesiątych, czyli nawet czteroletnie lokomotywy. Część lokomotyw została oddana do celów przemysłowych.

Historia

Do dziś zachowały się minimum trzy SM15. Jeden z nich, SM15-17, służy jako nieczynny eksponat na dawnym dworcu głównym w Warszawie, drugi, czyli SM15-22 stoi jako pomnik przed Technikum Kolejowym w Tarnowskich Górach, natomiast trzeci z ocalałych SM15 stoi niekompletny do dziś w lokomotywowni Kraków Płaszów.

na podstawie Wikipedii, Strony Bluefish’a
opracował Michał Pilaszkiewicz

Encyklopedia Szczecińskiej Komunikacji wersja 3.0
Wszelkie prawa zastrzeżone.

KOMIS wersja 6.3 | © 2001-2019 by KOMIS Team | grafika i skrypty: Marcin Stefanowicz
Wszelkie prawa zastrzeżone. Zasady użytkowania...
Hosting strony zapewnia PROSCAPE - www.netlook.pl
Ten serwis używa cookies i podobnych technologii (brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to)