Bocznica szlakowa, wybudowana w latach 60 XX wieku, rozpoczynała się przy przystanku osobowym Bagicz, leżącym na 33,69 kilometrze linii kolejowej 402 Koszalin – Goleniów. Na obszarze tej stacji znajdowała się również mijanka oraz bocznica do elewatorów. W roku 2001 Zakład Napraw Infrastruktury ze Stargardu zlikwidował rozjazdy kolejowe na terenie stacji Bagicz, na której używany jest od tej pory tylko tor główny, rozebrana została bocznica do lotniska – zdemontowane zostały całe przęsła torowe łącznie z podkładami, budynek stacyjny został zaadaptowany do celów mieszkalnych, a odcięty tor mijankowy od tamtej pory porastają już kilkuletnie krzaki. Tor do bazy radzieckiej przebiegał początkowo równolegle do linii biegnącej w stronę Kołobrzegu, następnie zakręcał powoli w stronę morza i nieco się obniżał, przechodząc pod wiaduktem znajdującym się na skraju kołobrzeskiego lasu w przebiegu drogi krajowej nr 11. Następny odcinek prowadził przez podmokły teren leśny aż do rejonu południowego bazy Armii Radzieckiej, gdzie dzielił się na 2 bocznice końcowe. Znajdował się tam budynek magazynowy wyposażony w rampę typu bocznego, przy którym biegła jedna z bocznic. Druga stanowiła tor wyciągowy dla składów cystern manewrujących do bazy paliwowej. Baza zlokalizowana była w południowo – wschodnim rejonie lotniska, była otoczona dodatkowym płotem z drutem kolczastym oraz posiadała własną bramę kolejową. Na jej terenie znajdował się rozjazd dzielący tor na 2 bocznice końcowe, przy których zlokalizowane były urządzenia przepompowujące paliwo do silosów, a docelowo do żelbetowych schronohangarów, z których każdy umożliwiał nie tylko tankowanie samolotów ale także rozruch silników jeszcze przed otwarciem stalowych wrot, które to po zwolnieniu blokady rozsuwały się grawitacyjnie. Na terenie dawnej bazy zachował się betonowy cokół z wmurowanymi podkładami kolejowymi, a także odcięte metalowe pozostałości systemu pompującego paliwo.